De avonturen van Frits, in Ierland

Mijn eigen vat Crolly Malt

Afgelopen week mocht ik zelf mijn vat whiskey vullen. Of nee, ik zeg dat niet goed. Het is nog geen whiskey. De wet is daarin duidelijk, Ierse whiskey moet tenminste drie jaar  hebben gerijpt voor het zo mag heten. En mijn whiskey blijft tenminste vijf – en waarschijnlijk zelfs acht jaar – in het vat. Het is 191 liter gedistilleerd met een cask strength van 63,5% alcohol van Drioglann Chroithlí, ofwel de distilleerderij van Crolly.

Jarenlang was het verhaal van Ierse whiskey niet heel spectaculair. Er waren een paar grote merken die ook nog eens bij hetzelfde moederbedrijf vandaan kwamen.  Dat was dat. Maar een leuke ontwikkeling is dat er steeds meer kleine ambachtelijke stokerijen bijkomen.

Die distilleerderij van Crolly is bij mij om de hoek. Nou ja, naar Ierse begrippen. Drie kwartier door de indrukwekkende Donegal Highlands en ik ben bij mijn vat. De locatie is wel toepasselijk. Crolly ligt bij Rann na Feirste en dat was aan het begin van de vorige eeuw het wilde westen waar de politie liever niet kwam. Niet helemaal toevallig ontstonden juist daar een heleboel illegale stokerijen. Toen de tijden ordelijker werden en het illegale stoken was afgelopen had Donegal lange tijd geen eigen whiskey meer.

Het gebouw van de Crolly distilleerderij staat er al meer dan 100 jaar. Ooit was het van een Schotse ondernemer die hier handgeknoopte tapijten produceerde. Na de Ierse onafhankelijkheidsoorlog van de jaren twintig kwamen de Schotten niet terug en werd het een speelgoedfabriek, de Crolly Doll Factory. In 2018 sloegen drie mannen uit de omgeving de handen ineen om van het inmiddels weer leegstaande gebouw een distilleerderij te maken.

Omdat het met whiskey een tijdje duurt voordat je het kunt verkopen, is het moeilijk om uit een nieuwe stokerij onmiddellijk inkomsten te hebben. Vaak maakt men daarom gelijktijdig gin of wodka dat je meteen aan de man kunt brengen. Bij Crolly doen ze het anders en verkopen ze vaten ongerijpte whiskey. Koop je een vat dan ben je meteen lid van de Founding Fathers Club 180. Een titel die ik met trots draag. En natuurlijk is er het mooie vooruitzicht op zo’n 350 flesjes malt ergens in de toekomst.

De distilleerderij heeft één vaste bewoner. Het is – het zal weer eens niet – een spook. Op 18 mei 1921 werd Charles Harsant, een 21 jarige soldaat, hier per ongeluk doodgeschoten. Joe Devenny, één van de oprichters van de nieuwe distilleerderij, vertelt dat precies honderd jaar later, op 18 mei 2021 om 01.16 uur ’s nachts het alarm af ging. Op bewakingscamera’s was niets te zien, geen mens geen muis, helemaal niets. Buren van het gebouw wisten al langer dat het op de zolder van het pand niet pluis is, sommigen durven er geen stap te zetten. De onfortuinlijke soldaat kwam aan zijn einde nadat hij een avond in de plaatselijke pub had doorgebracht. Hij was dus een liefhebber van geestrijk vocht. Ik hoop wel dat Charles mijn vat met rust laat.

Comments (6):

  1. Frans Simons

    May 28, 2021 at 4:25 pm

    Gaaf om te lezen Frits. De tekstschrijver in jou is gelukkig nog springlevend

    Reply
  2. Michiel mokkenstorm

    May 30, 2021 at 8:56 am

    Echt enorm leuk!

    Reply
  3. Rob Vermeer

    May 30, 2021 at 8:58 am

    Klopt wel natuurlijk een spirit in een stokerij

    Reply
  4. Rob Wilcke

    June 19, 2021 at 12:11 pm

    Hoi Frits, net zitten lezen. Weer een heel andere kant ontdekt van je schrijftalent. De colums over vliegvissen waren altijd al erg leuk maar deze verhalen over je tweede vaderland evenaren de sfeer van die colums.
    Hartelijk bedankt.
    Rob

    Reply
  5. Frank Conjaerts

    July 11, 2021 at 9:41 am

    Frits, ik hoop dat we over 8 jaar samen een glas whisky uit jouw eigen Drioglann Chroithlí vat kunnen drinken.

    Reply
  6. Hans Timmerman

    September 7, 2021 at 2:26 pm

    Hallo Frits,

    Leuk om deze blogs van jou te lezen. Wist dat jij in Ierland zat, maar wist eigenlijk verder weinig van jouw activiteiten. Je vader en moeder vertelden er vroeger wel over, maar toch bleef dat op afstand.
    Wellicht heb je gehoord dat mijn moeder – tante Til voor velen – eind vorig jaar rustig in haar eigen woning is ingeslapen. Ook bij haar was het kaarsje op. Zo nemen we langzaam afstand van het verleden en worden het zelf . . . 🙂
    Kwam indertijd veel in Ierland omdat voor EMC (Cork) en ook Dell (Limerick) daar diverse fabrieken waren. Met je eens: prachtig land om te wonen.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *