De avonturen van Frits, in Ierland

De moordende zusjes in het veen

De eerste keer dat ik er kwam voelde het niet pluis. Maar dat kwam ook door het weer. Loodgrijze lucht, in de verte bijna zwarte bergen en een koude wind. Tot overmaat van ramp lag midden op de weg een dood paard. Het lag er kennelijk al een tijdje, de buik opgezwollen en de ogen uitgepikt door kraaien. Ik was in mijn eentje op een fiets. Behalve die kraaien waren er verder geen levende wezens. Het was een plek om te verlaten. Snel door en weg van hier voor het echt donker werd.

De Bog Road loopt dwars door het Roundstone Bog, van het dorp Toombeola – dat alleen in naam nog bestaat – naar zee, waar je rechtsaf kunt naar Clifden. Het is een vlakke rechte  weg door het veen en als het zonnetje schijnt is het prachtig. De bergen vertonen zich dan in pasteltinten, op het veen bloeit van alles, vooral paars en geel,  en in de vele meertjes zie je soms een forel springen.  Halverwege gaat de weg een beetje omhoog. Op de fiets voel je dat duidelijk. Daar is  ook een flauwe bocht en in die bocht staat het restant van een huisje. Veel meer dan muren van los gestapelde stenen is het niet. Er naast staan grillige en bemoste meidoorns.  In dit stenige landschap kijk je er makkelijk overheen.

Het was het huisje van de gezusters Connelly, Anna en Kathska,  de enige bewoonde plek  in de zeer wijde omgeving. Marskramers en andere reizigers die nog laat op pad waren klopten er soms aan om te vragen of ze er de nacht konden doorbrengen. Dat was nooit een probleem, gasten werden hartelijk onthaald. Tot middernacht. Dan veranderde de sfeer en werd de gast vermoord en daarna van zijn bezittingen ontdaan. Liam Dearg, een andere rover uit het veen, bezat een vlot waarmee hij de lijken naar het midden van een meer bracht en daar liet zinken.

Op een keer meldde zich een marskramer met wel heel veel goud en geld op zak. Ook hij werd vermoord, maar daarna ontstond ruzie over de buit. De zusjes hadden toevallig twee broers op visite, Columb en Breen Dharag. De laatste overleefde de ruzie niet.  Verzwaard met stenen kieperden ze de dode broer in het meer naast het huis. Dat was niet handig. In de volgende zomer stond het water erg laag en wat kinderen die vee aan het hoeden waren zagen iets wits op de bodem. De  overblijfselen van Breen Dharag. De kinderen vertelden het aan hun ouders, en die gingen naar de landheer en die stuurde wat boeren erop uit om te kijken wat er was gebeurd. Anna, Katsha en Columb werden gearresteerd. Ze eindigden aan de galg in Galway.

Hoeveel slachtoffers de moordende gezusters in totaal hebben gemaakt is niet bekend. Maar als de schemering invalt zul je hier weinig locals aantreffen. Niet meteen dat die zussen hier rondspoken. Maar je weet toch maar nooit.

Comments (1):

  1. Rob Vermeer

    October 4, 2021 at 1:57 pm

    Edgar Allan Poe waardige geschiedenis

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *